Aklimatyzacja to proces przystosowywania się organizmu do nowych warunków środowiskowych, takich jak zmiana klimatu, wysokości nad poziomem morza, temperatury, wilgotności czy ciśnienia atmosferycznego. Aklimatyzacja dotyczy zmian w obrębie jednego osobnika i jest odwracalna. Brak dobrej aklimatyzacji prowadzi do choroby wysokościowej.
Aklimatyzacja wysokościowa to proces stopniowego przystosowywania się organizmu człowieka do warunków panujących na dużych wysokościach, gdzie ciśnienie atmosferyczne i zawartość tlenu w powietrzu są znacznie niższe niż na nizinach. To kluczowy element bezpieczeństwa w górach wysokich. Bez niej wspinaczka powyżej 3000-3500 m n.p.m. staje się niebezpieczna.
Jak przebiega aklimatyzacja? W pierwszych godzinach na wysokości pojawia się przyspieszony oddech i szybsze tętno, dzięki czemu do tkanek dociera więcej tlenu. W ciągu kolejnych dni rośnie stężenie hemoglobiny, a mięśnie uczą się efektywniej gospodarować tlenem.
Zasady prawidłowej aklimatyzacji sprowadzają się do jednej głównej reguły znanej wśród himalaistów: climb high, sleep low – wchodź wysoko, śpij nisko. Powyżej 3000 m warto podnosić miejsce noclegu o nie więcej niż 300-500 m na dobę, a co 3-4 dni planować dzień odpoczynku na tej samej wysokości. Kluczowe jest też odpowiednie nawodnienie (3-4 litry płynów dziennie) oraz unikanie alkoholu, który tłumi oddech i utrudnia adaptację.Jeśli chcesz bardziej dogłębnie odpowiedzieć sobie na pytanie: “Aklimatyzacja co to”, przeczytaj artykuł jak przygotować się do wyprawy wysokogórskiej, w którym m.in. dowiesz się, jak skutecznie zapobiec chorobie wysokościowej.
